όσα σου πρέπουν

δεν ξέρεις ποτέ τι πρέπει να κάνεις
λες και όλα είναι καρπός ενστίκτου
την μια είσαι εδώ και χαίρεσαι
την άλλη όλα γυρνάνε σαν τρελά στην λογική σου


τότε είναι που παίρνεις δρόμο
βάζεις μπροστά την ευθεία
και αρχίζεις να πετάς ή να κρατάς
στο τέλος μαθαίνεις τι έγινε


καθώς τα χιλιόμετρα γίνονται χρόνος
την μια στιγμή πετάς όσα πρέπει
την άλλη μαζεύεις και κρατάς όσα σου πρέπουν
μ αυτό τον απλό τρόπο χτίζεις το νέο σου αύριο


έτσι μαθαίνεις από αυτό που πέρασε
περιμένεις αυτό που έρχεται
ονειρεύεσαι ότι θα ήθελες να έρθει
και ζεις ότι μπορείς γιατί ο χρόνος είναι αδυσώπητος