μούσα μου πέθανες

μούσα μου εσύ τυφλή
που τόσα βράδια έμεινες κοντά
να μου μαθαίνεις λέξεις και αισθήματα
αλήθειες μα και ψέματα
της τρέλας προσμονές 
για ένα αύριο γλυκό
σαν καραμελωμένο μήλο


μούσα μου εσύ τυφλή
που τίποτα λες δεν είδες 
μα και ποτέ δεν θα 'χεις
ξανά ταξίδια τέτοια
ποτέ σου δεν θα βρεις
ούτε και θα το νιώσεις
αυτό που ονειρεύτηκα απλόχερα να δώσω


μούσα μου λατρεμένη απόψε πέθανες
και έφερες μαζί
το τέλος της αρχής μου
συνέχεια θα 'χω δύσκολη
μα δίχως πηγαιμό
τι νόημα έχει η Ιθάκη
και να σε βρω ξανά δεν θα σε ξέρω