τι πολύ νομίζεις πως είσαι

είσαι φως μαύρο
μαζεύεις γύρω σου πεταλούδες 
θέλουν δε θέλουν
πάνε στο θάνατο


κι εσύ
αυτάρεσκα γελάς
δείχνοντας την χαρά
της κατοχής, της ιδιοκτησίας


αφού
κοιτάς γύρω σου
τον τόπο γεμάτο
συναισθηματικά πτώματα


τότε είσαι πλήρης
ευτυχισμένη
σαν ένα φως
μαύρο που καταπίνει τα πάντα


μέσα από τον ατέλειωτο εγωισμό
του ανθρώπου που απλά
θέλει ένα χαρέμι 
συναισθηματικά φορτισμένων θυμάτων


τι μικρό μυαλό
τι λίγη συνύπαρξη
τι λίγο χώρο αφήνεις στους γύρω σου 
τι πολύ νομίζεις πως είσαι;