άγγιξα την πέτρα
με την καρδιά και το ένστικτο
ένιωσα την μνήμη της γης
τόσα πολλά
μια χούφτα χώμα
σήκωσα το χέρι ψηλά
άνοιξα τα δάχτυλα άφησα την σκόνη
πέφτοντας ενώθηκε με τον άνεμο
γύρισα το βλέμμα πάνω
σταγόνες άρχισαν να πέφτουν
έγιναν ένα με την σκόνη
που πετούσε στον αέρα
γύρω όλα άλλαζαν χρώματα
κάθε φορά ήταν άλλη εικόνα
κάθε φορά γίνονταν ένα
ίδια με την διάθεσή μου
τόσο απλά όλα ενώθηκαν
το νερό με την σκόνη
ο άνεμος μαζί τους
και όλα πάνω στην πέτρα
κι εγώ εκεί να ψάχνω
στη μνήμη μιας γης παλιάς
να κρυφοκοιτάζω σκέψεις
παλιές που έκαναν άλλοι πριν
τι λίγος που είμαι
πόσο λίγος να καταλάβω
δεν χωράει στο μυαλό μου
τόση μεγαλοσύνη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου