η φυγή

απόψε βαδίζω σκοτεινούς δρόμους
μοναχικούς
σκιές παντού στις άκρες της πορείας
σημαιοστολισμοί ιστών παρελθόντος
περπατάω αγγίζοντας ουτοπίες
προχωράω κοιτώντας ζοφερό το μέλλον


απόψε κάθομαι δίπλα στο χθες
κουβέντες, θυμίαμα άλλων
τάματα μνημονικά
υποσχεμένα στο χρόνο
ενοχικά, λαθεμένα
προσπαθώ να τα χωρέσω όλα στο βλέμμα


απόψε κοιτάζω πίσω
δεν βρίσκω άκρη υπόσχεσης
δεν απομένει κάτι
δεν θέλω τίποτα
μόνο η σιωπή μου κάνει καλό
παρέα με ένα κύμα απεραντοσύνης


απόψε λέω να γίνει
έχει ήρεμο καιρό
ίσως να μην τρομάξουν τα πνεύματα
νομίζω πως θα αφήσουν την πορεία να ολοκληρωθεί
ίσως μου δείξουν πιο γρήγορο δρόμο
απόψε μάλλον θα φύγω