πόση δύναμη σε ένα βλέμμα
χάθηκα μέσα του πριν λίγο πάλι
σαν ανεμοστρόβιλος με σήκωσε ψηλά
διάφανο νερό με δρόσισε
σύννεφα λευκά που πετάνε με πήρανε
άνεμος δροσερός απογευματινός καλοκαιριού με άγγιξε
πόση ελπίδα σε ένα βλέμμα
πως ίσως κοιτάξω από κοντά αυτά τα μάτια
ίσως μ αφήσεις να ψάξω αυτή την ψυχή
ίσως μπορέσω να δω τον κόσμο μέσα του
ένα κόσμο άλλο πιο φωτεινό
ίσως μια μέρα να γίνει
πόση απουσία σε ένα βλέμμα
πόσος καημός όταν κοιτάζω μέσα του
έψαξα τόσες φορές να το βρω
μάταια προσπάθεια δίχως τέλος
πόσος χρόνος έχει περάσει μαζί του
πόσο αργά μπορεί να μετράει κανείς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου