μου λείπεις

η σιωπή σου 
με χτυπάει αλύπητα
ψάχνω το τυχαίο άγγιγμά σου
εκείνο το βλέμμα
ξέρεις
αυτό που περνάει ανάμεσα σε όλους


θυμάσαι 
κάθε μέρα κάποιες φορές
χωρίς κανονικότητες
άλλοτε με θυμό
ίσως με απορία
με κάποια κρυφή συνεννόηση


το ξέρεις
τα βήματα που πατάνε
πάνω στα δικά σου
ακολουθούν πορείες
αργά αργά
έτσι για να δω ποιος είναι ο κόσμος σου


όχι για να σε μάθω
αλλά για να μάθω από σένα
το άλλο
αυτό που υπάρχει
σε ένα κομμένο λουλούδι
σε ένα ψιθύρισμα ανάμεσα σε όλους


αγαπημένη
λέξη δύσκολη
όχι από αυτές που τις ξοδεύεις
μου λείπει η ευθεία σου
μου λείπει η εικόνα σου
μου λείπεις