πόσο λίγα νιώθουμε
όλοι μοναχικές διαδρομές
χωρίς συνάντηση
κάποιες λέξεις εδώ
κάποιες λέξεις εκεί
ίσως κάποια φορά
να καταλάβουμε
σε άλλους χρόνους
άλλες φορές
μπορεί κάπου αλλού
αλλά τελικά όχι εδώ
πόσο λίγα γνωρίζουμε
ελάχιστα από όσα βλέπουμε
τι κρίμα
και το πιο εύκολο
ο θυμός
η παρεξήγηση
ότι πιο αρνητικό
αυτό είναι το εύκολο
το δύσκολο να μάθουμε
ο ένας από τον άλλο
αν μπορούσα να ζωγραφίσω
θα έφτιαχνα ένα πίνακα απογοήτευσης
ίσως να έβαζα μερικά δάκρυα εδώ κι εκεί
έτσι να κυλάνε αργά
σαν τροχιοδεικτικές βολές
για να δείχνουν την πτώση
αλλά τι κρίμα δεν ξέρω να ζωγραφίζω
γι αυτό μάλλον λέω να σωπάσω
έτσι για να μην ενοχλώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου