μαζί σου

παιδεύω την ψυχή μου
της βάζω δύσκολα
έτσι, για να μάθει
να νιώθει ότι της κατεβαίνει


της λέω για όνειρα
μικρά, μεγάλα 
παλιά, καινούργια
για να κοιτάει μακριά


της μιλάω για παιχνίδια
σκουριασμένα, ξεθωριασμένα
γεμάτα σκόνη, στο ράφι
που δεν τα 'χει παίξει κανείς καιρό


της λέω για ταξίδια
με τέλος, χωρίς τέλος
με κόσμο, με φίλους
με φίλους ξένους


της λέω για χρόνια
παιδικά, σχολείου
δασκάλους, λάθη
για καιρούς


της λέω για καλοκαίρια
χειμώνες, γιορτές
θάλασσες κι ουρανούς
για βόλτες και νύχτες


μα δεν της λέω για σένα
όχι για το αύριο
δεν θέλω να μάθει
θέλω απλά  ... να το ζήσει μαζί σου