Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

δεν υπάρχεις



μοιάζεις κάτι τόσο μεγάλο
κι όμως
δεν σε ξέρω καλά

σε κοιτάζω μα βλέπω μέσα από το σώμα σου
μακριά σε άλλους κόσμους
λες και είσαι φίλτρο αντίληψης

πάω να αγγίξω το χέρι σου
την μια εδώ μπροστά μου
την άλλη απουσία

ακούω την φωνή σου
λόγια όμορφα τρυφερά με σαγηνεύουν
κι όμως είναι φωνή από το μυαλό μου

ανοίγω τα χέρια μου αγκαλιά
σε βλέπω έρχεσαι ένα χαμόγελο φωτεινό όλη
κι ύστερα όλα είναι μοναξιά

κι όσες φορές κι αν παλέψω
με την αλήθεια και το όνειρό μου
τόσες φορές θα χάσω αφού

δεν υπάρχεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου