παράξενη νύχτα
τα θέλω όλα
κι όμως συμβιβάζομαι
και με το τίποτα
λες και μου φτάνει
να λέω απλά
πώς γνωρίζω
και ξέρεις
παράξενη νύχτα
απλώνω το χέρι
να σε πιάσω, μάταια
κι όμως σε νιώθω εδώ
λες και είσαι κρυμμένη
κάπου δίπλα
κάπου μέσα μου
και με κοιτάζεις
παράξενη νύχτα
προσπαθώ να θυμηθώ την φωνή σου
και μου τρυπάει το μυαλό
η σιωπή
κι όμως μου φτάνει
που είσαι εδώ κάπου
μέσα στο χώρο
μέσα στο παρόν μου
παράξενη νύχτα
είναι από αυτές που δεν τελειώνουν
μετράω τις ώρες μα τίποτα
δεν αλλάζει ο χρόνος
λες και μου κόλλησες τα ρολόγια
στις δικές σου στιγμές
σε όλες αυτές
που μου αφήνουν σημάδια σου
παράξενη νύχτα χωρίς ... καληνύχτα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου