Με φόβο

Δεν φταίω
συνήθως καταδυναστεύω ότι νιώθω
το κρύβω
άλλοτε σε χαμένες στη λήθη στιγμές
άλλες φορές
σε θολές ανέκφραστες επιθυμίες

Τούτη τη φορά
είναι άλλη γεμάτη δύναμη
αδύνατο να δύσει
φαίνεται κυρίαρχη
χάνεται πάνω σε χρόνο
φυτρώνει δίπλα σε διαθέσεις
βαδίζει στηριγμένη σε όνειρα

Δεν φταις
η επιστροφή σου ορίστηκε
δεν επιδιώχθηκε
μαζί σου έφερες πολλά
αγγίγματα, αισθήσεις ξεχασμένες
ενοχές, όνειρα
εσύ τα έβαλες
στη μέση μιας έρημης ψυχής
με ένα σου βλέμμα
τα φύσηξες και ορθώθηκαν όλα στον αέρα

Δεν ξέρω
τι το κάνει τόσο δυνατό
μπορεί ο χρόνος
μπορεί η στιγμή, ίσως η αδυναμία
είναι όμως τόσο πολύ
που η προσμονή σου
με κάνει και κοιτάζω
με φόβο προς τα κάτω

στην γη