Σε κοίταξα απέναντί μου
σκιά πάντα χαμένη στην σκιά μου
προσπάθησα να δω την ευθεία των ματιών σου
μα είχες σφαλίσει τα βλέφαρά σου σφιχτά
Ήρθα κοντά σου αργά
ήθελα να αγγίξω την ψυχή σου
μόλις που φαινόταν να υπάρχει κάτι
κι αυτό τόσο θολό λες κι ήταν νύχτα
Κράτησα το βήμα μου
περίμενα να ακούσεις να φανείς
πίσω όμως έκανα αφού το βλέμμα σου ξένο
μα ήσουν εσύ που κάποτε ήξερα
Γύρισα την πλάτη μου
είπα να αρχίσω να τρέχω μακριά
στεκόμουν όμως προσμένοντας έναν ήχο
μήπως και μιλήσεις ή φωνάξεις
Άρχισα να περπατάω αργά
κάθε στιγμή και πιο μακριά σου ενοχικά
προχωρούσα και στεκόμουν μαζί ελπίζοντας
πως ίσως είσαι κάπου εκεί
Σιωπή και ακινησία όμως
στάθηκα λίγο και μετά πέταξα
πρώτα τις μνήμες και μετά τα πρέπει
και τέλος τα όνειρα
κι είπα να κάνω άλλα
Κάθε τέλος μια νέα αρχή
σκιά πάντα χαμένη στην σκιά μου
προσπάθησα να δω την ευθεία των ματιών σου
μα είχες σφαλίσει τα βλέφαρά σου σφιχτά
Ήρθα κοντά σου αργά
ήθελα να αγγίξω την ψυχή σου
μόλις που φαινόταν να υπάρχει κάτι
κι αυτό τόσο θολό λες κι ήταν νύχτα
Κράτησα το βήμα μου
περίμενα να ακούσεις να φανείς
πίσω όμως έκανα αφού το βλέμμα σου ξένο
μα ήσουν εσύ που κάποτε ήξερα
Γύρισα την πλάτη μου
είπα να αρχίσω να τρέχω μακριά
στεκόμουν όμως προσμένοντας έναν ήχο
μήπως και μιλήσεις ή φωνάξεις
Άρχισα να περπατάω αργά
κάθε στιγμή και πιο μακριά σου ενοχικά
προχωρούσα και στεκόμουν μαζί ελπίζοντας
πως ίσως είσαι κάπου εκεί
Σιωπή και ακινησία όμως
στάθηκα λίγο και μετά πέταξα
πρώτα τις μνήμες και μετά τα πρέπει
και τέλος τα όνειρα
κι είπα να κάνω άλλα
Κάθε τέλος μια νέα αρχή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου