Πόσο θα ήθελα να ήσουν εδώ

Μεγάλη πίκρα νιώθω.
Κλωτσάς όλες εκείνες τις στιγμές που τις μέτρησα με δάκρυα
Στιγμές που με κράτησαν ξύπνιο νύχτες να σε κοιτάζω την ώρα που κοιμάσαι
Ελπίζοντας να γελάς μέσα στα όνειρά σου

Πολύ σκληρό το βλέμμα μου.
Το σμίλεψε η ανυπομονησία και η απογοήτευση για το μεγαλείο της ψυχής σου
Αυτό που εσύ δεν πιστεύεις αλλά που εγώ έχω κάνει όνειρο και το κοιτάζω συνεχώς
Προσμένοντας να φτάσεις εκεί που μπορείς

Μαζί σου ήμουν πάντα
Ήθελα να χτίσω φτερά στην πλάτη σου να πετάς και να χαίρεσαι την ζωή σου
Δεν θέλησα ποτέ να σε κρατήσω σε κλουβί με αλυσίδες και χαμένα όνειρα
Αφού τα δικά σου είναι και δικά μου όνειρα

Ίσως να καταλάβεις κάποτε
Ο χρόνος είναι σκληρός και όχι θυμός ανάμεσά μας σκληρός και τελεσίδικος
Όταν θα έχουν όλα τελειώσει τότε θα είσαι κι εσύ ένα ακόμη μετανιωμένο πικρό χαμόγελο
Που θα στρέφει το βλέμμα σου στο κενό

Λυπάμαι για τις άκρες που αγγίξαμε
Θα ήθελα να μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο να αρχίσουν όλα ξανά
αλλά θα έχανα όλη την χαρά όσων έχουμε ήδη περάσει κι όλα είναι κομμάτι μας
Και δεν τα αλλάζω με τίποτα ποτέ

Πόσο θα ήθελα να ήσουν εδώ