Λέξεις ανείπωτες

χάθηκα στο χαμόγελό σου
κι ήταν μόνο μια ζωγραφιά
χωρίς σάρκα και αίμα

ήταν παιδί
της φαντασίας μου
χαμόγελο επιθυμίας

τόση ομορφιά
κρυμμένη αναίτια
γεμάτη πόθο

χώρεσε όλη μεμιάς
σε ένα βλέμμα
φευγαλέο στιγμής

λες κι έγιναν γέφυρα
οι σκέψεις και των δυό
γέφυρα αόρατη

όπως οι λέξεις
οι κρυμμένες
οι ανείπωτες

πόσο τρομάζω