Δίπλα σου

τι πόθος με συνεπαίρνει
όταν χαράζω με το βλέμμα μου
την μορφή σου

πόσο δυνατό να είναι
αυτό που βήμα βήμα μεγαλώνει
δίπλα στα πρέπει μου

τι αγωνία πρωτόγνωρη
αν θα κοιτάξεις κοντά μου
έστω και μια στιγμή

πώς να δεχθώ πως
η προσμονή μου παίρνει την θέση
της πράξης και της αφής

πόσο δύσκολο να ζω
μέσα στην υπομονή και
στην απορία

πόσο μπορώ να γνωρίζω
είναι αλήθεια ή μήπως
τέχνασμα;

ότι κι αν είναι
μαζί μου μεγαλώνει

κι εύχομαι
δίπλα σου