Το όνειρό μου

τι μ' έχει πιάσει τώρα και κοιτάζω πέρα
μες στον αέρα πετάει ένα αγκωνάρι
σαν του πουλιού ψηλά έχει την χάρη
δεν το μπορώ να πάω αλλού την μέρα


δεν το χωράνε τ' άστρα ούτε η νύχτα
δίχτυα μακριά στο μέλλον μου έχει ρίξει
καιρός κι αν φύγει δεν μπορεί να κρύψει
κι ας λέει το πέλαγος σε μένα πνίχτα


τι ναι αυτό που χρόνια το κοιτάω
δεν το ρωτάω μα μόνο μεγαλώνει
χιόνι και ήλιος κι ύστερα πάλι χιόνι
μέρα την μέρα όλο του μιλάω


όνειρο ναι πολλοί θαρρώ το λένε
κλαίνε αυτοί που δεν το ακολουθάνε
έτσι πικρά τις νύχτες τους περνάνε
μες στο παρόν τους ότι έχουν καίνε


όμως εγώ ποτέ δεν θα μπορέσω
ούτε να δέσω ούτε να βουλιάξω
ένα καράβι όνειρο κι αν φτιάξω
πίσω του την ζωή μου λέω να δέσω


κι όπου με πάει κι ας μείνω εγώ μονάχος
βράχος ψηλά κι εγώ εκεί ας πάω
μες στον αέρα εκεί ας περπατάω
παρά να σβήσω όνειρο από λάθος


κι όσο να φτάσει αλήθεια να μου γίνει
εγώ εδώ μονάχος θα γελάω
τις νύχτες μου μαζί του θα περνάω
μέχρι το όνειρο κοντά μου εδώ να μείνει