στον κόσμο των απλών ανθρώπων

τι να κρύψεις τώρα;
τώρα που όλα φανερώθηκαν;
που η γύμνια του κενού σου λάμπει σαν τρύπα στο άπειρο;

τι να δώσεις τώρα;
τώρα που όλα σου τέλειωσαν;
που το άδειο μυαλό σου φάνηκε πόσο λίγο ήταν;

τι να ζητήσεις τώρα;
τώρα που όλους του θυμήθηκες;
που η ζωή χτυπάει με τρόπο ανελέητο κι ο τρόμος σε ορίζει;

πόσο κοντά είναι το χθες;
πόσο ψηλά είχες σταθεί;
πόσο μεγάλο κρότο έκανες τώρα που κατέρευσες σαν χάρτινο όνειρο;

τι να σου πω;
τώρα ήρθε η ώρα να μάθεις
όχι από αυτούς που είχες αρνηθεί και μειώσει

μα από τον ίδιο σου τον εαυτό 

καλώς ήρθες λοιπόν ... στον κόσμο των απλών ανθρώπων