Στο άπειρο των επιθυμιών

Σε κοιτάω και προσπαθώ να ενώσω τις δύο ψυχές

πασχίζω να περάσω στην άλλη όχθη της σκέψης σου

ελπίζοντας να δω τις μύχιες πτυχές της καρδιάς σου

Αποζητάω την συνάντηση των βλεμμάτων μας

μήπως καταφέρω να πιαστώ από μία όποια μικρή κίνηση

και μπορέσω να εισχωρήσω εκεί που κάθεσαι με τον εαυτό σου

Κι όσες φορές με κοιτάζεις χάνομαι και παγώνω

σαν παιδί χωρίς αναφορές σε μνήμες και παρελθόν

δίχως να μπορώ να αντέξω εκείνο το απλό χαμόγελο

Κι όταν σε ακούω να γελάς με γάργαρο δυνατό γέλιο

σαν φωνή χαρούμενη και παιχνιδιάρα προσπαθώ να το θυμάμαι

να μείνει στα αυτιά μου να το σκέφτομαι σαν μέρος της ψυχής μου

Και σαν πέσει αυτή η βαριά νύχτα έρχεσαι σαν σκέψη μου

λες και γεννιέσαι μόνη σου χωρίς πατέρα και μάνα

λες και ήσουν κρυμμένη κάπου μέσα μου και γυμνή ορθώνεσαι

Τότε με χτυπάει σαν κύμα η μορφή σου και αργά αργά με δονεί

και με κάνει να πετάω ψηλά ψάχνοντας να βρω διέξοδο στο όνειρο

μήπως και βρεθούμε κάπου μέσα στο άπειρο των επιθυμιών