Μην με δοκιμάζεις άλλο

Τι άβολη στιγμή να μετράς την αργή φυγή
ανθρώπων
Όσων σου έδωσαν αυτά που σε στιγματίζουν
για πάντα

Τι άσχημο να νιώθεις πως κάποιος χάραξε
πορεία
Για δρόμους άλλους που όλοι φοβόμαστε
κι όμως

Να κλαις, χωρίς να έχεις ύστερη σκέψη, μόνος
να ψάχνεις 
Ενοχές και θύμησες, γιατί και λάθη
μέχρι

Να αισθανθείς λυτρωμένος από αυτόν 
που χάνεις
Οταν κι εκείνος θα σε κοιτάζει από
ψηλά

Χαμογελώντας, πικρόχολα την μια και
θυμωμένα
Πότε έτσι, πότε αλλιώς αφού δεν είσαι
δυνατός 

Τόσο που να αντέξεις τέτοιο χτύπημα
εσωτερικό
Χωρίς να ξέρεις μέχρι που είναι οι 
αντοχές σου

Μόνο να λες κοιτώντας ψηλά 
Μην με δοκιμάζεις άλλο